Οι επικοινωνιακοί όροι του σύγχρονου πολιτικού πολέμου στην Ελλάδα

Γράφτηκε από τον/την Eλεύθερη Πατρίδα Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

ΣΤΑΒΟΥ1Γράφει ο Σταύρος Βουλγαράκης *


Μεγάλο μέρος της ευθύνης στην οποία βρίσκεται η χώρα μας σήμερα, σίγουρα φέρει και ο “πατριωτικός”, εντός αυτής, χώρος ο οποίος είτε από άγνοια, είτε από αδιαφορία, είτε από αδυναμία, εξυπηρέτησε τον καθεστωτικό στόχο της ταύτισης του με ανόητες και ακραίες ιδεολογίες και πρακτικές. Παράλληλα οι περισσότεροι εκπρόσωποί του επιδόθηκαν και επιδίδονται σε ένα ζωώδες κυνήγι οπαδών – ψηφοφόρων, χρησιμοποιώντας θέσεις, συνθήματα και ιδέες που καταδεικνύουν περίτρανα την περιφρόνησή τους προς τις πνευματικές δυνατότητες των Ελλήνων.


Στην αντίπερα όχθη, ο εθνομηδενιστικός χώρος, που εκπροσωπείται κατά το μείζον από την Αριστερά, αρνείται συστηματικά να ψελλίσει οτιδήποτε είναι Εθνικό, επιλέγοντας να καλλιεργεί το εμφυλιακό κλίμα με όλες της τις δυνάμεις και να αποσαθρώνει κάθε τι χρήσιμο για την Ελλάδα, στο όνομα της «δημοκρατίας», του «ανθρωπισμού», της «πολυπολιτισμικότητας» και της ξενόφερτης ιδεολογίας της. Η σύγχρονη Αριστερά είναι αναγεννημένη από τις στάχτες του μεταπολεμικού πολιτικού περιθωρίου και επανδρώνεται από τα στελέχη της «άλλης Αριστεράς», της κάποτε κραταιής που εκφράστηκε μέσω του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ. Είναι πιά οφθαλμοφανές πως πρόκειται για μια Αριστερά που τα συμφέροντά της δεν ταυτίζονται και δεν ταυτίστηκαν ποτέ με τα συμφέροντα του Έθνους.


Μαζί με τα οικονομικά μας βάσανα, υφιστάμεθα ένθεν και ένθεν μία πνευματική επίθεση που στοχεύει στην αλλοτρίωση των συνειδήσεων, επίθεση παρόμοια με εκείνη που μας κατέστησε πολιτικά άχρηστους στη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Σκοπός αυτής της επίθεσης είναι η διασπορά τρόμου και διχόνοιας μεταξύ των Ελλήνων, τεχνική που θα μπορούσε κάποιος να πει πως είναι αλληλένδετη με την πορεία της Ελλάδος από την Επανάσταση και εντεύθεν.

Βρισκόμαστε στο σημείο που τα παιδιά των Ελλήνων περιθωριοποιούνται μαζικά. Στερούνται τη μόρφωση, λόγω της διαβρώσεως της παιδείας που θεμελιώθηκε στη διάρκεια της μεταπολίτευσης και θέριεψε στην εποχή της “παγκοσμιοποίησης”. Οδηγούνται στο περιθώριο εξαιτίας του οικονομικού και ηθικού στραγγαλισμού των οικογενειών τους, κατάφωρα αδικημένα, με τους γονείς τους γεμάτους παράπονο, μεγαλωμένα στα πολυεθνικά πεζοδρόμια της σύγχρονης Ελλάδος και με το δίκιο να τα πνίγει. Τα πνευματικά εφόδια στερούνται από τους νέους της Ελλάδας σκόπιμα και προσχεδιασμένα. Στόχος είναι η εξόντωση της ορθής κρίσης και της απροκατάληπτης γνώμης και ο συνεχής εγκλωβισμός των Ελλήνων στον διχασμό και την ανεξέλεγκτη οργή. Οι λίγοι που διαθέτουν τα υλικά εφόδια, ξενιτεύονται μαζικά. Οι υπόλοιποι, αλλοίμονό μας.
Ο ιδεοληπτικός πόλεμος σε κάθε τι Εθνικό, συνοδεύεται από την δημιουργία στρατιών απελπισμένων και ηθικά/οικονομικά εξοντωμένων ανθρώπων. Αυτοί οι άνθρωποι υπήρξαν, υπάρχουν, είναι πολλοί και ΔΕΝ τα «έφαγαν μαζί».
Βρισκόμαστε στο σημείο όπου η τρομοκρατία έχει γίνει πραγματικό υποσύνολο του ¨ο καθένας για τον εαυτό του¨, και έχει μετατραπεί επιδέξια και με χειρουργικό τρόπο σε ένα ευρύ αίσθημα συνενοχής και αυτοκτονικής για το Έθνος απραγίας. Οι άνθρωποι που κινούν τις μαριονέτες στην Ελλάδα ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν και ξέρουν επίσης πολύ καλά να αντιστρέφουν τους ρόλους εις βάρος πάντα της πατρίδας μας.
Οι πολιτικές φατρίες που εξουσιάζουν αυτή τη στιγμή την Ελλάδα πολεμούν με νύχια και με δόντια για την διαιώνισή τους. Αν θέλουμε να ακυρώσουμε τους σχεδιασμούς τους, οφείλουμε κατ’ αρχήν να κατανοήσουμε τους όρους αυτού του πολέμου και να τους εκμεταλλευτούμε προς όφελος της Πατρίδας μας. Και το μεγαλύτερο μέρος αυτού του χρέους, πέφτει στους ώμους των νεότερων από εμάς και των περισσότερο απενοχοποιημένων, δυστυχώς ή ευτυχώς.
Ο μεγάλος μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης γράφει: «Αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.» Γιατί; Γιατί η Ελλάδα είναι ο λαός της. Γιατί οι Έλληνες πάντα στην Ιστορία τους όταν ενωνόταν κατακτούσαν τον κόσμο, με τον πολιτισμό, με τις επιστήμες, με την τέχνη, με τα ιδεώδη, τις ιδέες, τις αντιλήψεις και τόσα άλλα.

* Ο Σταύρος Βουλγαράκης είναι
Πτυχιούχος Ηλεκτρολόγος και Ηλεκτρονικός Μηχανικός,
Προπτυχιακός φοιτητής Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πανεπιστημίου Μακεδονίας και Αρθρογράφος

Share it on Facebook Share it on Twitter Share it on Google+