Η αλήθεια για τό «Τάμα τοῦ ῎Εθνους»

Γράφτηκε από τον/την Eλεύθερη Πατρίδα Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

Χάρης 02του Χάρη Δημούτσου*

Μέ τήν κήρυξη τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, οἱ καταπιεσμένοι ἐπί 400 χρόνια σκλάβοι, μέ τόν ἐνθουσιασμό τους ἀπελευθέρωναν τή μία περιοχή μετά τήν ἄλλη. ᾿Εκεῖ λοιπόν πού φαινόταν ὅτι εἶχε ἐδραιωθεῖ ἕνα κράτος, ἦλθε ὁ ᾿Ιμπραήμ τό 1825 μέ μιά στρατιά τουλάχιστον 35.000 ἀνδρῶν, κυρίευσε τά περισσότερα ἀπελευθερωμένα μέρη καί κατέπνιξε τήν ἐπανάσταση.

᾿Ενῶ λοιπόν ὅλα ἔδειχναν ὅτι τελείωναν, ἕνα τυχαῖο γεγονός ἄλλαξε πάλι τήν ροή. Στήν περιοχή τοῦ Ναυαρίνου, βρίσκονταν οἱ στόλοι τῆς ᾿Αγγλίας, τῆς Γαλλίας καί τῆς Ρωσίας, μέ ρητή ὅμως ἐντολή ἀπό τίς χώρες τους, νά μήν παρέμβουν στόν πόλεμο μεταξύ ᾿Οθωμανῶν καί Ἑλλήνων, μέ βάση τήν συνθήκη τοῦ Λονδίνου. Μετά ἀπό κάποια «τυχαῖα» ὅμως γεγονότα, ὁ ἕνας στολάρχης ἀποφάσισε νά ἐπιτεθεῖ στούς Τούρκους. ᾿Αμέσως παρασύρθηκαν καί οἱ ἄλλοι δύο καί ἀκολούθησε μία τρομερή ναυμαχία κατά τήν ὁποῖα ὁ στόλος τοῦ ᾿Ιμπραήμ διαλύθηκε ὁλοσχερῶς. Τό ἐκπληκτικό ἦταν ὅτι, ὁ στόλος τῶν τριῶν συμμαχικῶν δυνάμεων μαζί, ἦταν ὑποδιπλάσιος ἀπό αὐτόν τῶν Τουρκαιγυπτίων.

Ἀπόδειξη τοῦ «τυχαίου» εἶναι ὅτι ἡ Βρετανική κυβέρνηση, χαρακτήρισε «ἀπροσδόκητη» τήν συνάντηση τῶν στόλων, ἐνῷ ἡ ναυμαχία πού ἀκολούθησε, χαρακτηρίστηκε «ἀτυχές γεγονός», σέ ἕνα βασιλικό λόγο πού ἐκφώνησε ὁ δοῦκας τοῦ Οὐέλινγκτον. Στήν Βιέννη ὁ αὐτοκράτορας Φραγκίσκος χαρακτήρισε τή ναυμαχία σάν «δολοφονία», ἐνῷ ὁ Μέτερνιχ ὑποστήριξε ὅτι «θά ἀκολουθοῦσε γενικό χάος». Μετά τήν ἀπώλεια τῆς ναυτικῆς του δυνάμεως, ὁ ᾿Ιμπραήμ ἀποσύρθηκε στήν Αἴγυπτο καί ὁ ἀγώνας πῆρε τήν πορεία τήν ὁποῖα γνωρίζουμε.

Οἱ Ἥρωες τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας ἐρμήνευσαν μετά βεβαιότητος τά γεγονότα, ὅτι ἦταν ἀπό Θεία Παρέμβαση. ῎Ετσι συναντήθηκαν στόν Μητροπολιτικό Ναό τῆς Τριπόλεως, 318 ὁπλαρχηγοί καί ὁμόφωνα ἐπικρότησαν τήν πρόταση τοῦ ἀρχιστρατήγου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, νά ἀναγείρουν ἕναν μεγαλοπρεπῆ Ναό, στὴν ὁριστικὴ Πρωτεύουσα, στόν Σωτῆρα Χριστό, ἀντάξιο τοῦ Μεγάλου Δώρου τῆς ἀπελευθερώσεως σὲ ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης. ῾Ο ἀριθμός τῶν 318 ὁπλαρχηγῶν εἶναι συμβολικός, καθώς τόν συναντᾶμε, στούς 318 πολεμιστές τοῦ ᾿Αβραάμ καί στούς 318 Πατέρες τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

Αὐτὴ ἡ ὑπόσχεση ἐπισημοποιήθηκε στὸ Ἄργος μὲ τὸ ὁμόφωνο Η’ Ψήφισμα τῆς ἀπὸ 31.7.1829 Δ΄ Ἐθνικῆς Συνελεύσεως τῶν Ἑλλήνων, τὸ ὁποῖο ὑπέγραψε καὶ ὁ ἀνεπανάληπτος Ἐθνάρχης-Κυβερνήτης Ἰωάννης Καποδίστριας καὶ ἔγινε Νόμος τοῦ Κράτους μὲ τὰ Βασιλικὰ Διατάγματα τῶν ἐτῶν 1834 καὶ 1838 (ἀντίστοιχα ΦΕΚ 5/29.1.1834 καὶ 12/11.4.1838).

Πολλές φορές ἐπιχειρήθηκε νά πραγματοποιηθεῖ εἴτε ὡς Ναός, εἴτε ὡς μαυσωλεῖο, ἤ μνημεῖο, ἀλλά πάντα κάπου «σκάλωνε». Κατ’ ἀρχάς ὁ Λύσανδρος Καυτατζόγλου τό 1838, ἐκπόνησε τέσσερα σχέδια. Ὁ Ὄθωνας εἶχε ἐπιλέξει ὡς τοποθεσία τήν σημερινή πλατεῖα Ὀμονοίας καί κατόπιν πλησίον τῆς Μονῆς Ἀσωμάτων. Μολονότι ὅμως προχώρησε στήν θεμελίωση, ἀτόνισε γιά οἰκονομικούς λόγους. Τό 1870 ἀνακινήθηκε τό θέμα ἐπί βασιλέως Γεωργίου Α’, πρωθυπουργοῦ Θρασύβουλου Ζαΐμη, μέ σχέδια τοῦ Γερμανοῦ Ernest Ziller. Τά σχέδια ὅμως αὐτά δέν θεωρήθηκαν ἀντάξια τῶν ἀγώνων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλά πολεμήθηκαν καί λόγω πολιτικῶν ἐρίδων. Ὁ Γεώργιος Καλλισπέρης πρότεινε γιά τοποθεσία τήν πλατεῖα τοῦ Ὀλυμπιείου. Τό 1901 καί τό 1908 ὁ βασιλιάς ἐπανῆλθε μέ τήν ἰδέα τοῦ Δημήτριου Βικέλα γιά τόν λόφο τοῦ Λυκαβηττοῦ. Ὁ Ernest Ziller ἐπανῆλθε μέ σχέδια καί μελέτες τό 1905, τό 1908 καί τό 1910. Αὐτό τοῦ 1908 ἀφοροῦσε Ναό-μνημεῖο στόν Λυκαβηττό, μέ διαμόρφωση τοῦ χώρου, ἀλλά μέ στοιχεῖα τά ὁποῖα κρίθηκαν ξενόφερτα καί δέν βρῆκε ἀνταπόκριση.

Ἀπό τίς ἀρχές τοῦ αἰῶνα, εἶχαν ἀρχίσει συζητήσεις γιά τόν ἑορτασμό τό 1921 τῆς ἑκατονταετηρίδος τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως καί διατυπώνονταν διάφορες ἀπόψεις γιά τό θέμα αὐτό. Ὁ Σπυρίδων Λάμπρος τό 1910, πρότεινε νά διαμορφωθεῖ στό Ζάππειο τό «ἄλσος τῶν Ἡρώων». Μέ τόν νόμο 1275 τοῦ 1918, ὁρίστηκε ἑορτάσιμο ὅλο τό 1921 ὡς ἐκατοεντατηρίς καί διορίστηκε Κεντρική Ἐπιτροπή μέ πρόεδρο τόν Θεμιστοκλῆ Σοφούλη καί Γενικό Γραμματέα τόν Ἰωάννη Δαμβέργη. Συγκροτήθηκαν ἀκόμη 20 εἰδικές ἐπιτροπές. Ἡ εἰδική Ἐπιτροπή Μεγάλου Μνημείου μέ πρόεδρο τόν Ἐλευθέριο Βενιζέλο, ἀποφάσισε νά ἰδρυθεῖ τό Πανελλήνιο Ἡρῶο στόν λόφο τοῦ Ἀρδηττοῦ. Ὅμως λόγω τῆς μικρασιατικῆς ἐκστρατείας ἀνεβλήθη γιά τό 1930. Τό 1928 ἐπανασυστάθηκε ἡ Κεντρική Ἐπιτροπή μέ πρόεδρο τόν Ἀλέξανδρο Ζαΐμη καί Γενικό Γραμματέα τόν Ἰωάννη Δαμβέργη, ἐνῶ συγκροτήθηκαν καί 15 εἰδικές ἐπιτροπές. Τό 1929 ἀπεφασίσθη νά ἰδρυθεῖ στό Πεδίον τοῦ Ἄρεως. Μετά ἀπό διαφωνίες τῶν ἀρχιτεκτόνων σχετικά μέ τά σχέδια, τό μόνο τό ὁποῖο κατάφεραν, ἦταν νά προχωρήσουν στήν πανηγυρική θεμελίωση στίς 30 Μαρτίου 1930. Κατόπιν ἡ κρατική πρωτοβουλία ὑποχώρησε. Τό 1931 ὁ Λυσίμαχος Καυτατζόγλου, γιός τοῦ Λύσανδρου, ὅριζε στήν διαθήκη του νά διατεθεῖ ἡ περιουσία του γιά τό Τάμα στήν Ἀθήνα ἤ τήν Θεσσαλονίκη, ἀλλά μετά τόν θάνατο τῆς ἀδελφῆς του Ἑλένης Ζωγράφου. Αὐτή τό 1937, συζητᾶ νά ὁλοκληρωθεῖ τό ἔργο στίς ὑπώρειες τοῦ Σέιχ Σοῦ. Ὅμως ἀντί γι’ αὐτό, μέ αὐτά τά χρήματα κτίστηκε τό Καυτατζόγλειο Στάδιο.

Ὅσο γιά τό Πεδίον τοῦ Ἄρεως, ἀπό τά μεγαλεπήβολα σχέδια, ἔμεινε μόνο ἡ «Λεωφόρος τῶν Ἡρώων μέ μερικές προτομές ἀγωνιστῶν ἡρώων. Ἐπανῆλθε δέ τό θέμα ἀπό τήν δικτατορία τοῦ 1967, ἀλλά τά χρήματα τῶν ἐράνων φαγώθηκαν ἀπό ἀνάξιους ἀνθρώπους. Στίς 8/6/2012 ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἀποφάσισε νά πραγματοποιήσει τό Τάμα καί νά τελεστοῦν τά ἐγκαίνια στίς 25/3/2021, ἐπέτειο τῆς Β’ ἑκατοεντηρίδας . Ὅρισε δέ, 9μελῆ ἐπιτροπή ἡ ὁποῖα συνεδρίασε γιά πρώτη φορά τήν 1/4/2015!!! Ἔκτοτε τίποτα.

Κατά τήν γνώμη μας, ἡ ἀπόφαση τῆς Δ’ Ἐθνοσυνελεύσεως, ἔδινε τό νόημα, ὅ,τι τό ἔργο εἶναι ὑποχρέωση τοῦ Ἔθνους μέ τήν ἔννοια τοῦ Κράτους. Ἔτσι ἐμποδίστηκε ἡ ἀνάληψη τοῦ Τάματος ἀπό ἐθνικό εὐεργέτη καί γενικῶς ἀπό ἰδιωτική πρωτοβουλία. Ἡ πεῖρα μᾶς ἔχει διδάξει ὅ,τι τό κράτος εἶναι πολύ δύσκολο να καταφέρει κάτι καί ἡ Ἐκκλησία ἀπίθανο.

Γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸ ἱδρύθηκε τὸ Σωματεῖο «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ», μέ πρωτεργάτες τό ζεῦγος Ἰωάννη καί Αἰκατερίνα Ἀναγνωστοπούλου, ποὺ μοναδικὸ σκοπὸ ἔχει τὴν πραγματοποίηση τοῦ ΤΑΜΑΤΟΣ.

᾿Αξιοσημείωτο εἶναι ὅτι δέν ζητοῦν καθόλου χρήματα ἀπό τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν Πολιτεία, παρὰ μόνον ἡ Ἐκκλησία νὰ εὐλογεῖ καὶ ἡ Πολιτεία νὰ διευκολύνει νομοθετικά, καθ’ ὅτι οἱ ἰδρυτές του ἔχουν μιά σοβαρή περιουσία καί τήν διαθέτουν ἐξ’ ὁλοκλήρου γι’ αὐτό τό ἔργο.

Μαζί μέ τήν ἐλευθερία καί τήν ὕπαρξη πού μᾶς χάρισαν οἱ ἥρωες τῆς ἐπαναστάσεως, μᾶς κληροδότησαν καί τήν ὑποχρέωση νά ἐκτελέσουμε τό μεγάλο αὐτό ἔργο.᾿Οφείλουμε λοιπόν καί ἀπέναντι στό Θεό καί σεβόμενοι τούς προγόνους μας νά ἀναγείρουμε τό Τάμα τοῦ Έθνους, ἀντάξιο τοῦ μεγάλου αὐτοῦ δώρου, τῆς Ἐλευθερίας.

Νά καταστεῖ τοῦτο, ἀπαρχή ἑνότητος ὅλων τῶν ῾Ελλήνων, πάνω ἀπό τά κόμματα, μέ μόνο στόχο τήν σωτηρία καί τήν ἀναγέννηση τοῦ ῎Εθνους μας.

Ἡ σημασία τοῦ «Τάματος τοῦ Ἔθνους» εἶναι τριπλή: Θρησκευτική, Ἐθνικὴ καὶ Ἐκπολιτιστική. Διότι αὐτὸ τὸ μνημεῖο ὄχι μόνον δὲν θὰ κομματιάζει καὶ διχάζει τὸν ἑλληνικὸ λαό, ἀλλ᾿ ἀπεναντίας θὰ τὸν ἑνώνει, διότι θὰ εἶναι καθαρὰ καὶ ἀποκλειστικὰ γιὰ τὸ καλὸ τοῦ συνόλου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὲν θὰ ἔχει κομματικοὺς σκοπούς. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες, δεξιοὶ καὶ ἀριστεροὶ νὰ εἶναι γιὰ τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους ἀπολύτως ἑνωμένοι και ἔτσι θά ἐπιτευχθεῖ ἡ ἠθική ἀνύψωση τοῦ Ἔθνους μας.

*Ο Χάρης Δημοῦτσος είναι δημοσιογράφος, εκδότης της εφημερίδος ''Dekeleianews'' και μέλος του ΔΣ του Σωματείου ''Οι φίλοι του Τάματος του Έθνους''

Share it on Facebook Share it on Twitter Share it on Google+