Η Σχολή των Αθηνών (Πλάτων και Αριστοτέλης)

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

sxoli athinwn

Η Σχολή των Αθηνών                                                                     (Πλάτων και Αριστοτέλης)

Στη Ρώμη, στην Αίθουσα των Υπογραφών του Βατικανού, υπάρχει μια πραγματικά ξεχωριστή τοιχογραφία ανυπέρβλητης αισθητικής και αρχιτεκτονικής συμμετρίας. Η καλλιτεχνική αυτή δημιουργία του 1510 μ.Χ. ανήκει στον μεγάλο ιταλό ζωγράφο και αρχιτέκτονα Ραφαήλ και αποτελεί αφιέρωση στο πνεύμα της αρχαίας ελληνικής διανόησης, συνδυάζοντας την συμβατότητα και αρμονία-ισορροπία μεταξύ της χριστιανικής διδασκαλίας και της ελληνικής φιλοσοφίας.

Στο κέντρο της τοιχογραφίας δεσπόζουν οι κορυφές της παγκόσμιας φιλοσοφίας, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης. Αριστερά βρίσκεται ο Πλάτων, μια θαυμάσια γηραιά φυσιογνωμία, που με το δάκτυλο του δεξιού του χεριού δείχνει προς τον ουρανό, την κατοικία του θείου και των ιδεών, κρατώντας στο αριστερό χέρι το έργο του "Τίμαιος". Δεξιά ο Αριστοτέλης, μια ώριμη και δυναμική ανδρική μορφή που με το δεξί του χέρι δείχνει προς την γη, στον κόσμο της λογικής και των φαινομένων, ενώ στο αριστερό του χέρι κρατάει το δικό του έργο "Ηθικά Νικομάχεια" (ορισμός των δυο έργων στο τέλος).

Ο καλλιτέχνης με αυτό τον μοναδικά εξαιρετικό τρόπο στοιχειοθετεί το περιεχόμενο της κοσμοθεωρητικής σύγκρουσης (θείο-ιδέες, λογική-φαινόμενα), που βρίσκεται στην βάση όχι μόνο της φιλοσοφίας, αλλά και της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, από τότε μέχρι σήμερα. Ουσιαστικά μας δείχνει την λογική διαφορά των δυο θεωριών, αλλά παράλληλα και τη άμεση ιδεολογική σχέση τους, συγκερασμός που χαρακτηρίζει τόσο τον κάθε άνδρα ξεχωριστά όσο και το κορυφαίο αυτό δίδυμο της παγκόσμιας φιλοσοφίας.

Οι Έλληνες διαχρονικά προσαρμοσμένοι στην ιδέα της ειρήνης και του μέτρου, λάτρευαν πάντα την εξισορρόπηση του θείου με τη λογική, του φωτός με τη σκιά, της υπερβολής με την έλλειψη, του πολέμου με την ειρήνη. Δίδαξαν την ιδέα του μέτρου λέγοντας ότι υπάρχουν τα όρια (χωρίς να πουν ότι δεν τα υπερβαίνουν) και ότι όποιος τα ξεπερνά τιμωρείται σκληρά.

Αντίθετα, οι βορειο-Ευρωπαίοι, λάτρεις της ιδέας της κατάκτησης των πάντων, αρνούνται διαχρονικά ότι δεν εξυμνούν. Δεν έχουν μέση οδό.

Με αυτούς ζούμε, με αυτούς πορευόμαστε. Στο χέρι μας είναι να προοδεύσουμε και να τους ξαναδιδάξουμε το θείο, την ιδέα, τη λογική, έτσι ώστε να μας αποδέχονται και να μας εξυμνούν! Όσο απομακρυνόμαστε από τις διαχρονικές αξίες της φύσης-φυλής μας (ορθοδοξία, ελληνισμός), τόσο πιο πολύ μας απορρίπτουν και πιο λυσσαλέα μας πολεμούν!

Σημείωση:

''Τίμαιος'': Το θείο: Η δημιουργία της φύσης και του αισθητού κόσμου από ένα αιώνιο και άριστο δημιουργό, ως εικόνα του, με βάση ένα τέλειο υπόδειγμα, αιώνιο και αμετάβλητο, καθώς και η ερμηνεία αυτών.

''Ηθικά Νικομάχεια'': Το ανθρώπινο: Η ευτυχία (ευδαιμονία) είναι ο σκοπός της ανθρώπινης ζωής και αποκτάται δια των αρετών, μέσω της λογικής και ενός απλού και μαθηματικού τρόπου.

Η συντακτική Ομάδα της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

Share it on Facebook Share it on Twitter Share it on Google+