Υπερήφανοι για την πολυπολιτισμική Ελλάδα;

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

6 o

Ελλάδα, έτος 2019 μετά Χριστόν! Έτος θαυμαστόν!
Έτος υπερηφάνειας! Επιτέλους εμείς οι νεοέλληνες νοιώθουμε υπερήφανοι!
Υπερήφανοι για την πολυπολιτισμικότητά μας! Υπερήφανοι για τον «διεθνισμό» μας! Υπερήφανοι για τα «δημοκρατικά» μας αισθήματα. Υπερήφανοι για τον «ανθρωπισμό» μας!
Υπερήφανοι γιατί ονομάσαμε τα Σκόπια «Βόρεια Μακεδονία». Τι κι αν παραδώσαμε τα συμβόλαια της Μακεδονίας και προδώσαμε τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Παύλο Μελά; Σιγά το πράμα!
Υπερήφανοι γιατί αφήνουμε τα νησιά μας έρμαια σε δυτικούς και ανατολικούς αλλοεθνείς κι αλλόθρησκους! Τι κι αν χύθηκαν ποταμοί αίματος για να ελευθερωθούν;
Υπερήφανοι που στο Αιγαίο και στη Θράκη αλωνίζουν οι Τούρκοι! Τι κι αν αποτελούν προπύργια του Ελληνισμού;
Υπερήφανοι γιατί στα σχολειά μας επιτέλους επικρατεί αναρχία, βιάζεται η αγία μας γλώσσα, καταργούνται τα θρησκευτικά, διδάσκονται άθεα γράμματα. Τι την θέλουμε την εθνική παιδεία;
Υπερήφανοι γιατί διώξαμε από τη χώρα το μείζον των Ελληνικών επιχειρήσεων. Τι κι αν η ανεργία στη χώρα καλπάζει;
Υπερήφανοι που εκατοντάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες, τα βλαστάρια μας μετανάστευσαν στο εξωτερικό για να επιζήσουν. Τι πειράζει; Έρχονται εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι και τους αντικαθιστούν!

"ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ"

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

Πλανόδιοι

“ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ»

Πλήθυναν οι «ανθρωπιστές» στην πατρίδα μας και βάλθηκαν να σώσουν όλους τους φτωχούς αυτού του άδικου κόσμου.

Κυρίως αριστεροί, αλλά και δεξιοί και κεντρώοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί με μπροστάρηδες τις αναρχικές συλλογικότητες των Εξαρχείων που κάθε βδομάδα γεμίζουν τους τοίχους της Αθήνας με αφίσες «καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες». Ποιος άραγε πληρώνει τις αφίσες τους;

Οι «ανθρωπιστές» μας δεν ανησυχούν καθόλου αν είναι πρόσφυγες ή μετανάστες, ούτε αν ανάμεσα σ’ αυτούς υπάρχουν τζιχαντιστές και κακοποιά στοιχεία, ούτε αν τους χρησιμοποιεί η Τουρκία για αποσταθεροποίηση της Ελλάδας, ούτε αναρωτιούνται πόσους τελικά χωράει και μπορεί να θρέψει αυτή η χώρα. Το μόνο που τους ανησυχεί είναι οι αντιδράσεις των κατοίκων στις περιοχές που εγκαθίστανται και γι’ αυτό τους επιτίθενται- προς το παρόν λεκτικά - και τους λοιδορούν.

Ανθρωπιστής όμως δεν είσαι όταν καταλαμβάνεις με τη βία την περιουσία του άλλου για να εγκαταστήσεις εκεί τους μετανάστες. Όταν δηλαδή κάνεις μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα. Ούτε όταν πληρώνεσαι γι’ αυτό. Ανθρωπιστής είσαι όταν εσύ ο ίδιος τους πάρεις στο σπίτι σου ή κάνεις hot spot στο κτήμα σου. Τότε μπορείς να μιλάς και να κρίνεις τους άλλους. Στα Βόρεια προάστια της Αττικής μένουν πολλοί «ανθρωπιστές» με μεγάλα και άνετα σπίτια, με πισίνες, με κήπους που μπορούν άνετα να φιλοξενήσουν τους κατατρεγμένους. Γιατί δεν το κάνουν;

IMG 2580 Αντίγραφο

Κανένα πρόβλημα δεν έχει μόνο μια διάσταση ή μόνο μια ανάγνωση. Έτσι, και το μεταναστευτικό δεν έχει μόνο την ανθρωπιστική διάσταση, έχει την πολιτική, την οικονομική, τη στρατιωτική, τη θρησκευτική, την πολιτιστική, την κοινωνική, την υγειονομική. Το να στέκεται κάποιος αποκλειστικά και μόνο στην ανθρωπιστική είναι ή πολύ αφελής ή πολύ υποκριτής ή πολύ καλά πληρωμένος. Στο δημόσιο διάλογο στη χώρα μας πάνω στο θέμα αυτό, δυστυχώς, κυριαρχεί η υποκρισία. Οι εμπλεκόμενοι κρύβουν τις προθέσεις τους, τα συμφέροντα που υπηρετούν και τις πραγματικές επιδιώξεις τους. Το πρόβλημα όμως είναι εκρηκτικό και θα σκάσει σύντομα πάνω στα κεφάλια όλων μας. Σ’ έναν εχθρικό και επικίνδυνο κόσμο το να αποδεχόμαστε να είμαστε η μοναδική χώρα με ανοιχτά σύνορα, που μπαίνει μέσα όποιος θέλει και όποτε θέλει, δεν είναι ανθρωπισμός, είναι εθνική αυτοκτονία.

Πάνος Τσεπενέκας 8/11/2019

 

Η κλιματική παραπληροφόρηση

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

77160269 2943434062404569 2758642968641404928 n

 

Σημαντικό άρθρο από μια απροσδόκητη κατεύθυνση, έναν παλιό πολιτικό με φιλελεύθερες αντιλήψεις, αλλά συχνά με εξαιρετικές τοποθετήσεις, όπως αυτή:

Η κλιματική παραπληροφόρηση
Το νεαρό κορίτσι από τη Σουηδία εκφράζεται με μια βιτριολική επιθετικότητα εναντίον όσων δεν συμφωνούν με τις απόψεις της. Το κύριο επιχείρημά της, κατά εκείνων που δεν ακολουθούν τις επιταγές της για να «σωθεί ο πλανήτης», είναι πως η επιστήμη για δεκαετίες έχει παρουσιάσει την αλήθεια, αποδεικνύοντας τους ισχυρισμούς της.
Είναι όμως έτσι; Πολλοί επιστήμονες διαφωνούν πλέον κάθετα με τις κινδυνολογικές ανακοινώσεις της Διακυβερνητικής Ομάδας για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ (IPCC). Τα λόγια του γερμανού μετεωρολόγου και φυσικού Klaus – Eckert Puls, που μελέτησε τα στοιχεία της Ομάδας, είναι χαρακτηριστικά: «Πριν από δέκα χρόνια απλά παπαγάλιζα όσα το IΡCC μας έλεγε. Μέχρι που άρχισα να ελέγχω τα στοιχεία και τα data. Αρχικά ξεκίνησα με κάποιες αμφιβολίες. Μετά, εξοργίστηκα. Γιατί ανακάλυψα πως όσα το IPCC και τα μίντια μας έλεγαν ήσαν απλές ανοησίες. Που δεν υποστηρίζονταν από επιστημονικά δεδομένα και μετρήσεις. Μέχρι σήμερα ακόμη ντρέπομαι που ως επιστήμονας παρουσίαζα την επιστήμη που παρήγαγαν δίχως να την ελέγξω και να τη μετρήσω». Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΥΠΗΡΞΕ ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ.
Σημαντικά σημεία της αδύναμης επιστημονικής επιχειρηματολογίας για τα ανθρωπογενή αίτια (CO2) της υπερθέρμανσης του πλανήτη και της επικίνδυνης κλιματικής αλλαγής είναι και τα ακόλουθα:
Το λιώσιμο των πάγων στην Ανταρκτική, στο οποίο γίνονται τόσες αναφορές, είναι απόλυτα φυσιολογικό. Περίπου 10 εκατ. χλμ2 πάγου λιώνουν κάθε καλοκαίρι σε περίπου 145 ημέρες. Αυτό αποτελεί έναν ρυθμό απώλειας πάγου 68.965 χλμ2 την ημέρα! Αυτό, επαναλαμβάνω, είναι ένα φυσιολογικό ετήσιο φαινόμενο.
Το γεγονός επίσης πως παρατηρούμε τελευταία τις θερμότερες μετρήσεις που έχουν καταγραφεί είναι εντελώς παραπειστικό. Διότι οι καταγραφές αφορούν τα τελευταία 120 χρόνια και καλύπτουν περίπου το 25% της επιφάνειας της Γης. Η Γη έχει ζωή 4,54 δισ. χρόνια. Αρα, ο μετρήσιμος χρόνος είναι ασήμαντος. Και οι προβολές στο μέλλον εξωπραγματικές. Μοιάζουν με κάποιον 18άρη που έκπληκτος διαπιστώνει πως το ύψος του αυξάνεται θεαματικά τα τελευταία 6 χρόνια. Και περιμένει η ίδια αύξηση να συνεχίζεται συνεχώς στο μέλλον! Από το 1998 η θερμοκρασία παραμένει περίπου στα ίδια επίπεδα. Ενώ οι εκπομπές CO2 συνεχίζουν να αυξάνονται. Oπως και η τρύπα του Οζοντος μικραίνει!! (joint release by NASA and NOAA https://cnn.it/33QLRKY). Εκτιμάται πως προσεγγίζουμε σε μια νέα εποχή παγετώνων. Ιδίως στο Βόρειο Ημισφαίριο. Κρίσιμη περίοδος τα χρόνια 2060-3000, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Tα πορίσματα έτσι ανατρέπονται. Γι’ αυτό κι εγκαταλείφθηκαν οι φωνές για την «υπερθέρμανση». Κι άρχισαν οι «ανησυχίες» περί κλιματικής αλλαγής.Οι αντιφάσεις και οι αποσιωπήσεις για το κλίμα δεν έχουν τέλος. Πιο σοβαρή απάτη ο διαδεδομένος ισχυρισμός πως 97% των επιστημονικών μελετών υποστηρίζουν τις ίδιες ανησυχίες. Προσεκτική μελέτη όλων των άρθρων και αναφορών (abstracts) απέδειξε πως μόνο το 0,3% (!!) συμφωνούσαν με αυτές τις απόψεις (Tim Ball, «Human Caused Global Warming», 2016, σελ. 14).Οι υστερικές φωνές των φανατικών δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα. Το ενδιαφέρον για καθαρό περιβάλλον κι ο βαθύς σκεπτικισμός για τις υστερίες περί καταστρεπτικού ανθρώπινου παράγοντα είναι η πραγματικά συνετή ανταπόκριση.

Ανδρέας Ανδριανόπουλος

 

Νεο-Οθωμανικά παραληρήματα

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

Akar 1

 

Με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2019 και ώρα 08.07 ο Τούρκος Υπουργός Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ στην σελίδα του στο fb (εδώ: https://www.facebook.com/MSB.HulusiAkar/photos/a.2147050598899855/2453150721623173/?type=3) δημοσίευσε χάρτη των τουρκικών διεκδικήσεων σε εδάφη γειτονικών χωρών (Ελλάδα, ολόκληρη την Κύπρο, Βουλγαρία, Συρία, Ιράκ, Γεωργία, Αρμενία, καθώς και κάποια μικρά τμήματα από Ιράν και Αζερμπαϊτζάν) που πρέπει να περιληφθούν στο τουρκικό κράτος, με το κουτοπόνηρο σχόλιο: «Εμείς δεν έχουμε τα μάτια μας στο έδαφος κανενός, αλλά θα βγάλουμε το μάτι σε εκείνους που (υπο)βλέπουν το δικό μας έδαφος».

MSB Hulusi Akar 14 October at 08:07 · 

Kimsenin toprağında gözümüz yok ama toprağımıza göz dikenin gözünü çıkarırız.
#MilliSavunmaBakanıHulusiAkar

We have no eyes on anyone's land, but we take out the eye of those who look at our land. 
#MilliSavunmaBakanıHulusiAkar

Μερικές ώρες πριν, στην ίδια σελίδα, σε ένα ξέσπασμα σωβινιστικού παραληρήματος είχε αναρτήσει έναν άλλο χάρτη, όπου εμφανίζονταν οι τουρκικές «Ηνωμένες Πολιτείες» από την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ολόκληρη σχεδόν την Βουλγαρία, την βόρεια Ελλάδα και την Ήπειρο, μέχρι τις τουρκόφωνες χώρες της κεντρικής Ασίας και την δυτική Κίνα (Ουϊγούροι) και από την ΝΑ Ρωσία (η υπόλοιπη διαλύεται σε μικρά κρατίδια!) μέχρι το Ιράκ και μεγάλο τμήμα του Ιράν, συμπεριλαμβάνοντας και την Ουγγαρία! Η νεκρανάσταση των ξεπερασμένων θεωριών του Παντουρκισμού και Παντουρανισμού των αρχών του περασμένου αιώνα.

(Türkiye Cumhuriyeti çatısında; Türkiye - Azerbaycan - Macaristan-Nahcivan - Pakistan-Türkmenistan-Özbekistan-Tacikistan-Kirgizistan - Kazakistan-Mogolistan Birleşik Devletler olucak.. MSB Hulusi Akar

On the roof of the republic of turkey; Turkey - Azerbaijan - Hungary-Nakhchivan - Pakistan-Uzbekistan-Uzbekistan-Uzbekistan - Kazakhstan-Mongolia will be the United States.. MSB Hulusi Akar)

Akar 2

Πριν σπεύσουν οι διάφοροι τουρκολάγνοι πολιτικάντηδες και οι παρατρεχάμενοί τους να υποβαθμίσουν τα παραπάνω με φαιδρότητες του τύπου «και ο Καμμένος έκανε τα ίδια» τους υπενθυμίζουμε ότι ο πρώην ΥΠΕΘΑ μπορεί να έκανε διάφορες γελοιότητες, άλλου όμως επιπέδου, που σε ουδεμία περίπτωση μπορούν να συγκριθούν με την σοβαρότητα και την προκλητικότητα των αναρτήσεων του Ακάρ.

Επί τέλους ας συνειδητοποιήσει το πολιτικό μας σύστημα ότι η Τουρκία ΔΕΝ ΜΠΛΟΦΑΡΕΙ και αυτό το επιβεβαίωσε όχι κάποιος τυχαίος, αλλά ο πρώην Αρχηγός ΓΕΕΘΑ σε σχετικό αναλυτικό και τεκμηριωμένο άρθρο του με αφορμή τα γεγονότα στην Συρία που αναρτήθηκε εδώ: https://www.newsbreak.gr/amyna/kostarakos-gia-toyrkia-giati-na-pisteyoyme-oti-tha-sevastei-ta-synora-tis-me-tin-ellada/?fbclid=IwAR382sLCkyjDtEElFCTLHEEKwWHz4tW2oO6RLcCctUWyj9Q5o2v9VIarBH4.

Όπως απέδειξαν οι πρόσφατες εξελίξεις, ουδείς πρόκειται να μας βοηθήσει εάν εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε αποφασισμένοι να αντιταχθούμε αποτελεσματικά και ουσιαστικά στις ορέξεις του Νεοσουλτάνου. Οι επισημάνσεις έγκριτου δημοσιογράφου σε βαρυσήμαντο και καυστικότατο άρθρο του (εδώ: https://www.in.gr/2019/10/17/apopsi/koutoponiroi-kai-epikindynoi-politikantides/?fbclid=IwAR0aqEjjZ7V8nPDd5GOD61oN3uP_MCdAQtLnKRM0aOKdvFhpTH5Ivp9BTL0) αναφέρουν χαρακτηριστικά τα εξής:

«…Αν περιμένουμε να μας «σώσει» οποιοσδήποτε, ειδικά οι Βρυξέλλες, η καταστροφή θα έρθει σαν ώριμο φρούτο, ως νομοτέλεια. Τα «υπνωτικά» σενάρια που σερβίρονται καθημερινά τόσο ανεύθυνα από μέγα τμήμα του πολιτικού συστήματος, που δεν τολμά ούτε να ψελλίσει την αλήθεια, αντί να αποκρούουν, φέρνουν την καταστροφή ακόμα πιο κοντά…».

Η μάχη επομένως πρέπει να δοθεί σε πολλά μέτωπα, πολιτικό, διπλωματικό, στρατιωτικό και ψυχολογικό αν δεν επιθυμούμε να μετατραπούμε σε τουρκική επαρχία. Οι ανεύθυνες κυβερνήσεις των τελευταίων ετών ελάχιστα έπραξαν προς την κατεύθυνση αυτήν, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Προειδοποιούμε την σημερινή να αναλάβει επειγόντως πρωτοβουλίες θωράκισης της χώρας στην πράξη και όχι στα λόγια, με αφορμή τα παραπάνω.

Διαφορετικά, μια νέα εθνική καταστροφή θα επιφέρει πολύ σκληρές τιμωρίες στους υπαιτίους…

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Γραμματέας Ενημέρωσης της Δ. Ε.

της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

 

«H Ελλάς» και ο νέος θίασος

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

greek drama2

Το γνωστό δράμα «H Ελλάς» και ο νέος θίασος!

Το παγκοσμίως γνωστό και ξεχωριστό δραματικό έργο με τον τίτλο «H Ελλάς» συνεχίζεται. Μεταπίπτει εν τούτοις πότε σε τραγωδία και πότε σε κωμωδία. Τούτο συμβαίνει διότι οι εναλλασσόμενοι θίασοι δεν εννοούν να παίξουν σωστά το ρόλο τους. Οι θεατές δεν θέλουν ούτε σαλτιμπάγκους ούτε μοιρολόγια. Σωστούς ηθοποιούς θέλουν να τους καθηλώσουν, να τους συγκινήσουν, να τους διδάξουν, να τους εξαγνίσουν.

Πρόσφατα, οι θεατές αγανακτισμένοι ζήτησαν την αλλαγή του θιάσου, γιατί στην πολιτική σκηνή έπαψε να τους ικανοποιεί το συνονθύλευμα εκείνων των ερασιτεχνών ηθοποιών, των μιαρών και βέβηλων, των σούργελων. Οι θεατές αγρίεψαν γιατί ο χλευασμός και η απαξίωση των πάντων, που ξεπέρασε κάθε όριο και άγγιξε την ύβρη, περιήλθε και στους ίδιους και άγγιξε ευαίσθητες εθνικές χορδές και αυτό δεν άρεσε.

Ο απελθών θίασος με την εμπορική επωνυμία «Ο ανθέλλην» προσπάθησε να κρατηθεί στο προσκήνιο όσο πιο πολύ μπορούσε χρησιμοποιώντας στο παρασκήνιο δυο μεγάλα όπλα της ελλαδικής πολιτικής πραγματικότητας. Αφενός, τη δύναμη των θελγήτρων της εξουσίας και την αδυναμία των χαρακτήρων και αφετέρου την δύναμη του χρήματος και του ψέματος και την συναφή αδυναμία των Ελλήνων.

Παρόλα αυτά η αλλαγή ήταν μοιραία γιατί υπερέβαλαν εαυτόν στην υποκριτική, ξεπερνώντας κατά πολύ το μέτρο, οπότε μοιραίως τιμωρήθηκαν γι αυτό.

Έτσι προέκυψε ο νέος θίασος με την επωνυμία «ο σοβαρός υποκριτής». Νέος θίασος πολλά υποσχόμενος. Σοβαρά άτομα, κομψά κοστούμια, προσεγμένα προσωπεία, διαβασμένοι ρόλοι.

Ο κόσμος κουρασμένος αναμένει να παρακολουθήσει κάτι που θα τον καθησυχάσει, θα του απαλύνει τον καθημερινό πόνο, θα τον συγκινήσει, θα τον ενθουσιάσει.

Αλλά «πριν αλέκτωρ λαλήσει», κάτι δεν πάει καλά με την κατανομή των ρόλων. Βλέπουμε πρόσληψη ατόμων που δεν έχουν σχέση με το δράμα, σε αρκετές δε περιπτώσεις δεν είναι ούτε καν ηθοποιοί, αλλά η υποκριτική τους ικανότητα εξαντλείται στο γεγονός ότι είναι συγγενείς και φίλοι! Επιπλέον, βλέπουμε αλλαγές και στην υπόθεση του έργου.

Έτσι δομείται ένας θίασος με πολλές αντιφάσεις στους πρωταγωνιστές του δράματος αλλά και στο σενάριο, που από πολύ νωρίς άρχισε να αλλάζει και να προβληματίζει.

Τι να συμβαίνει άραγε; Τι κάνει ο πολλά υποσχόμενος νέος σκηνοθέτης; Μήπως ο παραγωγός του επιβάλλει να παίξει το δικό του έργο; Μήπως επιτρέψαμε το σενάριο και οι παίκτες να ρυθμίζονται εν πολλοίς από άλλους παράγοντες;

Για αυτό απευθυνόμενοι προς τον σκηνοθέτη και τα μέλη του νέου θιάσου, τους λέμε: Φορέστε προσωπεία ευθύνης ή βγάλτε τα εάν δεν μπορείτε να παίξετε σωστά το ρόλο σας.

Δεν θέλουμε να δούμε «το ίδιο έργο»!

Νίκος Ταμουρίδης   

Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

 

Προμηθείς και όχι Επιμηθείς

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

Προμηθέας

Αποτελεί ήδη κοινό «μυστικό» ότι το κουρελόχαρτο των Πρεσπών είναι διάτρητο νομικά, αλλά επί πλέον, με τις συνεχιζόμενες ενέργειες και δηλώσεις της σκοπιανής κυβέρνησης, είναι ιδιαίτερα ευπρόσβλητο σε μια διαδικασία ακύρωσής του, όπως αποδεικνύουν με τα κείμενά τους έγκυροι νομικοί, ακαδημαϊκοί, αναλυτές και πολιτικοί. Βεβαίως, κάτι τέτοιο απαιτεί πολιτική βούληση εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης ώστε να τεθεί επισήμως το ζήτημα και να ξεκινήσουν οι σχετικές διαδικασίες. Δυστυχώς, η νέα κυβέρνηση, αφού υπέκλεψε τις ψήφους των πολιτών με προεκλογικές τοποθετήσεις και διαβεβαιώσεις στελεχών της, οι οποίοι είχαν ενδυθεί τον μανδύα των «ασυμβίβαστων μακεδονομάχων», έθεσε το θέμα στα «αζήτητα» και μάλιστα υπήρξαν απαράδεκτες δηλώσεις στελεχών της (Γεωργιάδης, Βορίδης) που υποστήριξαν ότι τυχόν ακύρωση θα είναι εξαιρετικά επιζήμια για τα εθνικά μας συμφέροντα, χωρίς βέβαια να εξηγήσουν ποια θα είναι η ζημιά!   

Δυστυχώς, προβλέποντας αυτές τις εξελίξεις και παρ’ όλο που είχαμε προειδοποιήσει (βλ. σχετικό άρθρο στις 2/2/2018 στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ εδώ: https://eleftheripatrida.gr/arthrografia/365-meta-tis-prespes-didagmata-kai-nea-kathikonta ) δεν εισακουστήκαμε.

Όπως είχαμε αναφέρει:

Ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων τώρα!

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

Στρατός

Ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων τώρα! Αύριο θα είναι αργά!

Πανηγυρίζουν στην Κυβέρνηση για την επιτυχία να πέσει το επιτόκιο του νέου 7ετούς ομολόγου κάτω από 2%, με το οποίο η χώρα μας θα αντλήσει 2,5 δις ευρώ. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αυτά είναι δανεικά που θα πληρώσουμε με τόκο με τη λήξη του ομολόγου, αποτελεί πραγματική επιτυχία, καθόσον δημιουργείται μια νέα κατάσταση κατά την οποία η χώρα μας μπορεί να ελιχθεί λίγο περισσότερο οικονομικά.

Ότι και να πετύχει όμως μια κυβέρνηση οικονομικά ή πολιτικά, αυτό που εγγυάται την εκμετάλλευση της επιτυχίας αυτής είναι η ασφάλεια της χώρας και ιδιαίτερα η εξωτερική της ασφάλεια.

Να λοιπόν η ευκαιρία για μια κυβέρνηση, που φαίνεται να εμπνέει εμπιστοσύνη στις διεθνείς αγορές, να ενισχύσει τις Ένοπλες Δυνάμεις, που αποτελούν αυτή την εποχή τον μοναδικό εγγυητή της εξωτερικής μας ασφάλειας. Είτε με αυτό είτε με άλλο καινούριο ή με εγχώριο ομόλογο, το οποίο ο λαός θα επικροτήσει με τον πατριωτισμό που τον διακρίνει στις δύσκολες στιγμές του Έθνους.

Η χώρα μας τα τελευταία χρόνια ζει κάτω από μια συνεχή και σταδιακά αυξανόμενη απειλή από την Τουρκία και κινδυνεύει να περιέλθει σε σημειακή κρίση, η οποία δύναται να επιφέρει έστω και ολιγόχρονη σύγκρουση, με διαστάσεις πιθανής εθνικής τραγωδίας!

Η Τουρκία εξοπλίζεται καθημερινά, κυρίως με οπλικά συστήματα εγχώριας παραγωγής, αποσπώμενη σταδιακά από την εξάρτησή της από τους ξένους προμηθευτές. Η διαφαινόμενη δε αγορά των S-400 και ο φρενήρης εξοπλισμός της κινδυνεύει να αλλάξει το συσχετισμό δυνάμεων εις βάρος μας σε τέτοια αναλογία που θα μας ακινητοποιήσει και θα επιβάλλει την θέλησή της χωρίς δυνατότητες αντίδρασης. Χωρίς την απαραίτητη έστω αποτρεπτική ισχύ δεν θα μπορέσουμε ούτε τα πετρέλαια ούτε το φυσικό αέριο, ούτε και τα νησιά μας να υπερασπιστούμε. Ο κάθε μορφής πλούτος και ιδίως αυτός που είναι εκτεθειμένος στην ανοιχτή θάλασσα απαιτεί ισχυρές και αξιόπιστες δυνατότητες προστασίας. Ήδη η Τουρκία ενεργεί ως «χωροφύλαξ» της περιοχής και έχει επέμβει δυναμικά στην Κυπριακή ΑΟΖ. Τι θα γίνει αν ξαφνικά, όπως άλλωστε αφήνει να εννοηθεί, οδεύσει και «εγκατασταθεί» σε τμήμα της Ελληνικής ΑΟΖ το οποίο αμφισβητεί διεθνώς;

Η μακροχρόνια πολιτική του λεγόμενου κατευνασμού, δηλαδή της εκλεπτυσμένης υποχωρητικότητας, δεν «έπιασε» με την γείτονα χώρα. Πως εξάλλου είναι δυνατόν να πείσεις ένα λύκο, που από την φύση του θέλει αίμα, να γίνει χορτοφάγος;

Είναι η Ελλάδα ανεξάρτητη;

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

Δούντας

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Αφορμή για το κείμενο που ακολουθεί στάθηκε το άρθρο ενός αξιόλογου, σοβαρού και κυρίως αξιόπιστου δημοσιογράφου (από τους ελάχιστους που έχουν απομείνει) του Γεώργιου Π. Μαλούχου, που διάβασα στο in.gr πριν λίγες μέρες, με τίτλο «Η ελληνική νομαρχία», όπου μεταξύ άλλων γράφει τα εξής:

«…Το ελληνικό πολίτευμα είναι επί της ουσίας πρωθυπουργοκεντρικό. Από αυτή την άποψη, η ενίσχυση του γραφείου του Πρωθυπουργού με τον τρόπο που τώρα γίνεται και η θεσμοθέτηση της δυνατότητάς του να παρακολουθεί στενά το κυβερνητικό έργο, ανταποκρίνεται όχι μόνο στην ουσία του πολιτεύματος, αλλά, το κυριότερο, σε πραγματικές ανάγκες. Και ακριβώς επειδή οι μεταβολές που έγιναν μέσα σε λίγες ημέρες έχουν ουσία και συνεκτικότητα, είναι περίπου βέβαιο ότι δεν πρόκειται να αμφισβητηθούν στο ορατό μέλλον από επόμενους πρωθυπουργούς.

Είναι αυτά αρκετά; Αποτελούν πανάκεια; Θα «σώσουν» την Ελλάδα; Και στα τρία ερωτήματα, η απάντηση είναι απολύτως αρνητική. Η χώρα παραμένει πτωχευμένη και υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο. Οι στόχοι που είναι υποχρεωμένη να πετύχει και βραχυπρόθεσμα και σε βάθος χρόνου στραγγαλίζουν τις ελπίδες για το «πέταγμα» που έχει τόσο ανάγκη. Εξίσου και το χρέος. Η Ελλάδα, είτε το ομολογούμε είτε όχι, είναι νομαρχία.

Δυστυχώς, αυτή η ελληνική νομαρχία ουδεμία σχέση έχει με εκείνη του «Ανωνύμου του Ελληνος» που τυπώθηκε στην Ιταλία το 1806. Είναι νομαρχία με τη σύγχρονη έννοια του όρου, στην οποία οι ουσιαστικές αποφάσεις λαμβάνονται εκτός, με τελείως άλλα κριτήρια. Ο Ρέγκλινγκ το επιβεβαίωσε εκ νέου μόλις προχθές: «Κάντε ό,τι θέλετε» είπε, αρκεί να μην πειράξετε τους στόχους, ιδίως τα πλεονάσματα. Μετάφραση; Ελάχιστα είναι αυτά που μπορούν να γίνουν…» (Οι επισημάνσεις δικές μου).

Ομολογώ ότι όχι μόνον εντυπωσιάστηκα από το ότι γράφτηκαν αυτά  σε ένα κατ’ εξοχήν συστημικό ΜΜΕ, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι επί τέλους αποκαλύπτεται η ωμή πραγματικότητα που χαρακτηρίζει την νεώτερη Ελλάδα και την οποία ελάχιστοι τολμούν να διαλαλήσουν, σε αντίθεση με όσους φενακίζονται από συνθήματα του τύπου «Η υπερήφανος και ισχυρά Ελλάς».

Η σκέψη μου πήγε, σχεδόν αυτόματα, στο βιβλίο ενός σπουδαίου διπλωμάτη, του αείμνηστου Μιχάλη Δούντα, ο οποίος είχε διατελέσει πρέσβυς της Ελλάδας στην Κύπρο τα κρίσιμα χρόνια  1974-1979, μόνιμος αντιπρόσωπος Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη, πρέσβυς στην Μόσχα, μαχητικός φίλος της Κύπρου, αμετάθετος ως προς τα δίκαια του Κυπριακού Λαού, αλλά και Φύλακας του Ελληνισμού. Ο Μιχάλης Δούντας είχε μάλιστα χαρακτηριστεί ως «ο ορκισμένος εχθρός των ενδοτικών». Ευτύχησε να δει το ΟΧΙ των Κυπρίων στο Δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 για το «Σχέδιο Ανάν». Δεν ευτύχησε όμως να προλάβει την κυκλοφορία του εξαιρετικού βιβλίου του με τίτλο «Είναι ανεξάρτητη η Ελλάς;», στον οποίο οφείλεται και ο τίτλος αυτού του κειμένου. Απεβίωσε στις 2 – 12 - 2006 σε ηλικία 74 ετών, λίγες μέρες πριν κυκλοφορήσει.

Μεταφέρω από το οπισθόφυλλο του εν λόγω έργου του το σχετικό απόσπασμα που αποτελεί ένα πολύ μικρό μέρος της σκέψης του:

«…Όσο πιο γρήγορα αφυπνισθούμε από βολικούς, παρηγορητικούς μύθους [...] που καλλιεργούνται από αδυναμίες της Ελλάδος, κομματικά συμφέροντα, αλλά και ξένες επιρροές, τόσο ταχύτερα θα διαμορφώσουμε ρεαλιστική πολιτική. Λαός και ηγεσία συνυπεύθυνοι των καλών και των κακών. Διότι ο λαός, με χαλαρωμένη κατά το πλείστον αίσθηση των αξιών, επιλέγει τους ηγέτες του σάρκα εκ της σαρκός του. Η πραγματικότητα, αδήριτη, μας αναγκάζει να οδεύομε σε μονόδρομο προς κατοχύρωση των εθνικών συμφερόντων. Σε έσχατη ανάλυση, δεν έχομε άλλη επιλογή από την αντίσταση. Αλίμονο στους λαούς που πιστεύουν ότι σε αναμέτρηση με επεκτατικούς, επιθετικούς γείτονες είναι χαμένοι από χέρι…».

Πού θέλω να καταλήξω: Εάν δεν συνειδητοποιήσουμε την πραγματικότητα οι μέρες μας είναι μετρημένες διότι τα γεγονότα και οι εξελίξεις έρχονται καλπάζοντας. Και αυτή η σκληρή, τρομακτική πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα έπαυσε να είναι ανεξάρτητη χώρα μετά την δολοφονία του Εθνικού Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια το 1831, με ελαχιστότατες, σπάνιες εξαιρέσεις.Μετατράπηκε σε προτεκτοράτο των ξένων, οι οποίοι έπαιρναν τις αποφάσεις και οι εδώ τοποτηρητές τους πολιτικοί απλώς υπάκουαν.

Και τότε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, ο απλός λαός, για να αλλάξουν τα πράγματα; Είναι μια εύλογη ερώτηση που έρχεται στο μυαλό μας όταν σκεφτόμαστε αυτές τις πικρές αλήθειες.

Η απάντηση είναι απλή: πριν απ’ όλα να αποδεχθούμε το γεγονός ότι η χώρα μας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ. Στην συνέχεια να σταματήσουμε να βαυκαλιζόμαστε ότι κάποιος άλλος θα μας σώσει ή θα μας απελευθερώσει.

Βεβαίως υπάρχει και η άποψη ότι όλα έχουν τελειώσει και η αυτή η χώρα δεν σώζεται με τίποτε. Συχνά και σε πολλές περιπτώσεις αυτές οι σκέψεις περνούν από το μυαλό μας, αλλά αν το καλοσκεφτούμε τίποτε δεν τελείωσε, εφ’ όσον βέβαια επιθυμούμε να αγωνιστούμε για έναν σκοπό που θα είναι μια πραγματικά ελεύθερη πατρίδα. Είναι αποδεδειγμένο ότι αν υπάρξει μια ομάδα αποφασισμένων ατόμων με στόχους, εμπειρίες και γνώσεις του τι πρέπει να γίνει, πολλά μπορούν να αλλάξουν. Η παγκόσμια Ιστορία είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα.

Μένει να διαπιστώσουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε και εμείς…

ΔΕΕ      

 

Τα ’πε κι ο μπαρμπα-Στρατής

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

Μυριβήλ

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΠΟΥΤΑΧΙΔΗΣ *

 Ο σπουδαίος μας λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης υπηρέτησε ευδόκιμα τα ελληνικά γράμματα· αλλά και σε τρεις πολέμους πολέμησε για την πατρίδα. Δύο σφαίρες δέχτηκε στο κορμί του για την Ελλάδα στη φονικότατη μάχη του Κιλκίς το 1913. Ένα δικαίωμα, λοιπόν, το κατάκτησε κι αυτός με την αξία του, το να μας συμβουλεύει πατρικά. Δεν σας λέω ν’ ακολουθήσουμε υποχρεωτικά τις συμβουλές του· να τις ακούσουμε μόνο, λέω. Είναι αφιλότιμο, αχάριστο και μικροπρεπές ν’ αγνοούμε, να παραπετάμε ανεξέταστα, να θεωρούμε ευτελείς και ανεπίκαιρες τις συμβουλές τέτοιων ανθρώπων.

Πριν από μερικές μέρες έπεσα τυχαία πάνω σ’ ένα κείμενό του Μυριβήλη που δεν το είχα διαβάσει ποτέ. Σας παραθέτω αυτούσιο ένα βαρυσήμαντο απόσπασμα:

«Όμως ένας άνθρωπος, ένας λαός, ένα έθνος, δεν εξαφανίζεται μονάχα με τη φωτιά και με το σίδερο. Δεν εξαφανίζεται μονάχα με το χάσιμο της ζωής του. Εξαφανίζεται πιο σίγουρα, πιο τελειωτικά με το χάσιμο της ψυχής του της ατομικής, της ψυχής του της ομαδικής. Χάνω την ψυχή μου θα πει: χάνω την ουσιαστική μου ύπαρξη. Χάνω την αίσθηση της ατομικής μου τέλειας ψυχοπνευματικής σύνθεσης, που αποτελεί ένα μόριο από την μεγάλη, την πλατιά κοινωνική και εθνική σύνθεση, από την οποία αντλώ και ανανεώνω αδιάκοπα τα φυσιογνωμικά στοιχεία του πνεύματός μου και της ψυχής μου. Και αυτή η εθνική φυλετική ιδιομορφία της ψυχής μου είναι ακριβώς εκείνη που με εντάσσει φυσιολογικά μέσα στην πανανθρώπινη κοινωνική σύνθεση. Αλλά για να μη χάσω τον εαυτό μου, πρέπει να γνωρίσω τον εαυτό μου. Το «γνώθι σαυτόν» είναι η πλουταρχική πηγή της γνώσεως. Αυτό λοιπόν πρέπει να είναι η βάση της γενικής παιδαγωγικής προσπάθειας Έθνους, του οποίου εντολοδόχος είναι το Κράτος και η Εκκλησία. Όργανα γι’ αυτή την συνειδητοποίηση είναι το Υπουργείο Παιδείας, ο Κλήρος, ο Τύπος, ο καλλιτέχνης που εκφράζει την εθνική ψυχή και ολόκληρη η τάξη των διανοουμένων, που είναι υπεύθυνη για την πνευματική συγκρότηση τού λαού»¹.

Όποιος έχει παρακολουθήσει την αρθογραφία μου στο διαδίκτυο ή στα δύο βιβλία με τους… μακρυγιαναίικους τίτλους «Σαν παλιόψαθα των εθνών» και «Φκειάνω μίαν σημαία» δεν μπορεί παρά να διαπιστώσει τη συνάφεια του νοηματικού πυρήνα τους με το συγκεκριμένο απόσπασμα. Είναι τέτοια η σύμπτωση της άποψής μου με αυτά που αναφέρει ο σπουδαίος μας λογοτέχνης, ώστε το παραπάνω απόσπασμά του θα μπορούσε μια χαρά να τοποθετηθεί στο οπισθόφυλλο καθενός από τα βιβλία μου και να ταιριάξει γάντι.

Νομίζω πως αυτό δεν έγινε τυχαία. Αυτό που θεωρεί ο Μυριβήλης ως αυτονόητη διαχρονική στόχευση και ως «βάση της γενικής παιδαγωγικής προσπάθειας» του έθνους μας συνεχίζει και στις μέρες μας να είναι ζητούμενο. Ακόμα χειρότερα∙ είμαι της άποψης ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε κάνει πολλά βήματα πίσω σε σχέση με την κατάκτησή του. Δυστυχώς, αυτοί που κατά τον μεγάλο μας λογοτέχνη είναι οι φυσικοί «εντολοδόχοι» για την ενορχήστρωση της παιδαγωγικής προσπάθειας, αλλά και τα «όργανα» για τη συνειδητοποίησή της, έχουν παρεκκλίνει εν πολλοίς της αποστολής τους. Σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις δεν παρεκκλίνουν απλώς, αλλά μάλλον κινούνται προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Δηλαδή, αντί να υπηρετήσουν το «γνώθι σαυτόν», αντί να καλλιεργήσουν και να διαιωνίσουν τη γνήσια ελληνική και ορθόδοξη ψυχή, κοιτάνε να την εξαφανίσουν.

Το σύστημα του κομματικού φεουδαλισμού που διαφεντεύει την πατρίδα ευθύνεται κυρίως γι’ αυτήν την εκτροπή. Λυπάμαι, γιατί διαπιστώνω πως ο Έλληνας ψηφοφόρος συνεχίζει ακόμα και στις μέρες μας ν’ ανταμείβει πλουσιοπάροχα και με συντριπτικές πλειοψηφίες το σύστημα αυτό που τον ταΐζει τους πικρούς καρπούς της πνευματικής παρακμής.

Ο Μυριβήλης μέσα στις λίγες γραμμές που παραθέτω παραπάνω ορίζει συνοπτικά και άρτια την έννοια ενός γνήσιου και ευγενικού πατριωτισμού με οικουμενικές διαστάσεις. Εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται συνεχώς ότι το πολύχρωμο φάσμα του κομματικού φεουδαλισμού στην πατρίδα μας δεν υπηρετεί όπως πρέπει αυτό το ιδανικό.

Μερικά άτομα που στελεχώνουν τα διάφορα κόμματα εκφέρουν ορισμένες φορές έναν λόγο που ταιριάζει στο πατριωτικό πνεύμα του μπαρμπα-Στρατή. Την ίδια στιγμή, βέβαια, άλλοι μέσα στο ίδιο κόμμα λένε τ’ αντίθετα. Θεωρητικά αυτή η πολυφωνία αποδίδεται στη λεγόμενη πολυσυλλεκτικότητα των κομμάτων της εξουσίας. Οι αποφάσεις στα κόμματα, οι εσωκομματικές πλειοψηφίες και πειθαρχίες, πάντως, ποτέ δε φαίνεται να συμβαδίζουν με τον πατριωτικό λόγο των συγκεκριμένων στελεχών.

Είναι ν’ αναρωτιέται κανείς αν τα στελέχη που εκφέρουν τον πατριωτικό λόγο είναι απλώς κράχτες για την υφαρπαγή της ψήφου πολιτών σαν κι αυτούς που κατέβηκαν στο δρόμο για τη Μακεδονία. Αν είναι κράχτες, άραγε λειτουργούν εσκεμμένα ή αφελώς, είναι ιδιοτελείς ή απλώς ανόητοι; Ό,τι και να ’ναι νομίζω πως η ιστορία τελικά θα τους κρίνει πιο αυστηρά απ’ όλους∙ ακόμα κι απ’ αυτούς τους λεγόμενους εθνομηδενιστές.

Ας ελπίσουμε ότι εγώ είμ’ ένας γερο-παράξενος και ιδιόρρυθμος γκρινιάρης και πως η νέα κυβέρνηση θα με διαψεύσει. Η κλεψύδρα, πάντως, άδειασε. Αν πάλι αστόχησες λαέ, τότε τη «γενική παιδαγωγική προσπάθεια» του έθνους ετοιμάζεται να την αναλάβει κάποιος άλλος. Ο μέγας παιδαγωγός που τον λένε πόνο.
______
1. Στρατής Μυριβήλης. Οι παραδόσεις του Γένους και η δύναμη της Βυζαντινής Μουσικής. Η ελληνική παράδοση (συλλογικός τόμος). 3η εκδ. Αθήνα: Ευθύνη, 2000.

 * Ο δρ Θεόφιλος Πουταχίδης γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1968. Είναι καθηγητής της Παθολογικής Ανατομικής των Ζώων στο Τμήμα Κτηνιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ. Είναι επιστημονικός συνεργάτης του Division of Comparative Medicine του Massachusetts Institute of Technology, και το ερευνητικό του ενδιαφέρον εστιάζεται κυρίως στη μελέτη της παθογένειας του καρκίνου. Είναι συγγραφέας πολλών πρωτότυπων επιστημονικών εργασιών που έχουν δημοσιευτεί σε έγκριτα διεθνή επιστημονικά περιοδικά.

 

Ένωση των υγιών δυνάμεων

Γράφτηκε από τον/την Dimitris Evaggelidis Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

80 n

Άρθρο του Αθανάσιου Μπέλτσου

Η Ένωση των υγιών δυνάμεων με προμετωπίδα τον πατριωτισμό, τις αρχές της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης είναι επιτακτική ανάγκη. Η Ένωση χωρίς ιδεολογικά στερεότυπα και κλισέ.
Για την πραγματική Ένωση δουλεύουν όσοι δεν έχουν μέχρι σήμερα εμπλακεί σε χειραγωγούμενα μορφώματα ή που δεν επιδιώκουν να ελέγξουν τις διαδικασίες επιβάλλοντας φθαρμένα πρόσωπα.
Στο σκηνικό που διαμορφώνεται για την επόμενη μέρα και μετά την κατάρρευση του πειράματος ΣΥΡΙΖΑ, είναι ανάγκη να υπάρξει μια καθαρή φωνή, που χωρίς αστερίσκους και προαπαιτούμενα θα αποτελέσει μια ισχυρή δύναμη αντίστασης, στην πολιτική των εθνικών συμβιβασμών και της υποτέλειας.
Στο πολιτικό σκηνικό που θα διαμορφωθεί στις 7 Ιουλίου θα πρέπει να υπάρχει μια πατριωτική δύναμη με ποιοτικά χαρακτηριστικά, σεβόμενη τις αρχές της δημοκρατίας και των συνταγματικών επιταγών, με άφθαρτα πρόσωπα που δεν θα έχουν ουδεμία αναφορά σε πολιτικές που οδήγησαν την χώρα στην φτωχοποίηση, στη μέγγενη των δανειστών και στην υλοποίηση ενός εθνικού εγκλήματος με την σφραγίδα Κοτζιά.
Τέρμα στα μονοπρόσωπα πολιτικά πειράματα που οδηγούν σε πολιτικά παιχνίδια εξουσίας και οικειοποιούνται την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Τέρμα σε πολιτικά δημιουργήματα με αμφιλεγόμενη προέλευση και πηγές χρηματοδότησης.
Επειδή πολλά σενάρια ακούγονται και πολλά γράφονται αυτή την ώρα, κάποια κακόβουλα και κακόπιστα, οι επιλογές μας δεν θα αποτελέσουν προϊόν συναλλαγής μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες, δεν θα διασώσουμε πρόσωπα που διαδραμάτισαν περίεργο ρόλο, δεν θα ξεπλύνουμε γυρολόγους και τυχοδιώκτες, δεν θα αναστήσουμε μεσσίες.
Δεν θα ξανακάνουμε τα ίδια λάθη, δεν θα γίνουμε όχημα σε νέες αποστασίες και σε νέα πολιτικά πραξικοπήματα.
Όποιοι βάζουν όρους και προϋποθέσεις, όποιοι θέλουν να επιβάλλουν μονομερώς πρότυπα και πρόσωπα δεν υπηρετούν την Ένωση.
Στις ευρωεκλογές 21% περίπου κατακερματίστηκε σε διάφορα μικρά πολιτικά σχήματα. Πολλά από αυτά τα σχήματα έχουν ποιοτικά χαρακτηριστικά και μπορεί να αποτελέσουν την αφετηρία για την δημιουργία μιας πολιτικής δύναμης που θα αποτελέσει γραμμή ανάσχεσης και δημιουργίας σε καίρια ζητήματα εθνικά, οικονομικά, αναπτυξιακά και κοινωνικά.
Έχουμε την ανάγκη να ενώσουμε τους Έλληνες, δεν αναζητούμε να ενώσουμε πολιτικές καριέρες και να αποτελέσουμε την δεξαμενή ανάδειξης καιροσκόπων που είναι έτοιμοι να συμπράξουν με το σύστημα και να παίξουν το παιχνίδι τους.
Ποίοι είμαστε αυτοί που τα λέμε;
Μα όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που βρεθήκαμε ανώνυμα σε εθνικούς αγώνες, στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, χωρίς ταμπέλες, όλοι εμείς που καθημερινά αποστρέφομαι το κεφάλι στο θέατρο υποκρισίας και εμπαιγμού.
Εμείς που διεκδικούμε ανθρωπιά , αξιοσύνη και προοπτική. Που δεν θέλουμε να είμαστε μια παρηκμασμένη αποικία του Νότου , που θέλουμε ανάπτυξη, ευημερία κοινωνική δικαιοσύνη.
Που απορρίπτουμε το σχέδιο μετατροπής της χώρας σε αποθήκη ψυχών και που θέλει τα ελληνόπουλα να μένουν στον τόπο τους.
Εμείς που προδοθήκαμε κατά συρροή από υποτιθέμενους ηγέτες. Ελληνισμός σημαίνει Φως και το Φως δεν φυλακίζεται σε νοσηρές νοοτροπίες που προάγουν ακραίες λογικές και ερωτοτροπούν με τα άκρα.
Ενωμένοι Έλληνες είναι το αντίδοτο στον εθνικό κατήφορο και στο διχασμό.
Ενωμένη Ελλάδα είναι ο δρόμος για να γίνουμε ισχυροί.
Ενωμένοι Έλληνες για να ενεργοποιηθούν οι δυνάμεις.
Ενωμένη Ελλάδα για να έχουν τα παιδιά μας παρόν και μέλλον.
Εμείς που βρεθήκαμε στις πλατείες και στο διαδίκτυο σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών αγώνων.
Εμείς που αντισταθήκαμε στις πολιτικές των μνημονίων και της εθνικής υποδούλωσης.
Εμείς που αντισταθήκαμε στην κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών.
Εμείς που δεν συμβιβαστήκαμε, δεν εξαγοραστήκαμε.
Εμείς που φέραμε την ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό.
Eμείς θα συναντηθούμε και πάλι στην γραμμή εθνικής ευθύνης με οδηγό τις αξίες και τα ιδανικά που μας ένωσαν.
Γιατί η Ιστορία γράφεται από τους παρόντες.

Πηγή: https://www.otavoice.gr/ntountouka/2019/06/53567/…