28 Οκτωβρίου: Διπλή εορτή Αγίας Σκέπης και επετείου του “ΟΧΙ”

Ενεργό . Καταχωρήθηκε στο Αρθρογραφία

Mavrogonatos Evan Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος

 

Η 28η Οκτωβρίου είναι μεγάλη ημέρα, υπερηφάνειας και τιμής για την Ελλάδα και για το Έθνος.

Αυτή την ημέρα σε όλη την Χώρα κτυπούν οι καμπάνες προσκαλώντας τις Ελληνίδες, τους Έλληνες και τα Ελληνόπουλα, να προσέλθουν στους ιερούς ναούς και να τιμήσουν την Παναγία μας, την Αγία Σκέπη και τους νεκρούς του Έπους του ΄40 την διπλή αυτή εορτή. (Αλήθεια, πόσοι προσέρχονται σήμερα, στο κάλεσμα αυτό;).

Ας δούμε όμως παρακάτω λίγα ιστορικά στοιχεία, για το πως καθιερώθηκε η διπλή αυτή εορτή: Οι γυναίκες συνήθως δε στρατεύονται. Βοηθούν από τα μετόπισθεν.

Μία γυναίκα όμως είχε εκούσια επιστρατευθεί στον αγώνα του '40. Είχε προσέλθει εθελόντρια στον αγώνα της Φυλής και πολέμησε στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Όχι απλώς πολέμη­σε, αλλά στρατήγησε τον αγώνα, οδήγησε το στρατό από νίκη σε νίκη. Και η γυναίκα αυτή είναι η Παναγία.

Η Παναγία ήταν η ορατή και αόρατη προστασία των πολεμι­στών του '40. Πολλοί μαρτυρούν και λένε πως προχωρώντας στα χιονισμένα βουνά της Ηπείρου έβλεπαν μπροστά τους την Πανα­γία να τους σκεπάζει, και άλλοτε μία φωτεινή νεφέλη μέσα στη νύ­κτα να προπορεύεται…

Δίκαια λοιπόν τιμάμε την Αγία Σκέπη της Θεοτόκου. Δίκαια η Εκκλησία μετέθεσε την εορτή της Αγίας Σκέπης από την 1η Οκτωβρίου στην 28η Οκτωβρίου.

Η Εκκλησία μετέθεσε την εορτή της Αγίας Σκέπης, άρα υπήρχε η εορτή της Αγίας Σκέπης. Είναι πα­λαιά. Ανάγεται στον 11ο αιώνα, ή μάλλον η ιστορία της σκέπης και προστασίας του Θεού είναι ακόμη παλαιότερη.

Δεν ήταν η πρώτη φορά, που η Παναγία προστάτευε το λαό της. Η ιστορία του Βυζαντίου αναφέρει δύο περιπτώσεις, όπου η Αγία Σκέπη της Παναγίας έσωσε τη Βασιλεύουσα, την Κωνσταντινούπολη.

Τη μία όταν το 626 κινδύνευσε από τους Πέρσες και τους Αβάρους.

Τότε η Παναγία έσωσε την Πόλη και ψάλθηκε ο Ακάθι­στος Ύμνος και για πρώτη φορά το κοντάκιο: «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ…».

Την άλλη φορά τον 11ο αιώνα, όταν κινδύνευσε η Κωνσταντινούπολη από τους Αγαρηνούς. Τότε ο ευσεβής λαός συνάχθηκε στο Ναό των Βλαχερνών και την νύκτα είδαν από πάνω τους την Παναγία να κρατά με τα χέρια της ένα πελώριο ύφασμα. Ήταν η Σκέπη της Θεοτόκου μέσα στο Ναό του Θεού.

Η Παναγία σκέπασε το Γένος των Ελλήνων το 1940. Ξέρετε γιατί; Διότι υπήρχε το ηρωικό ΟΧΙ!, διότι ήταν άδικος αυτός ο πόλεμος εναντίον της Πατρίδος μας και της ανθρωπότητας γενικότερα.

Όχι, βροντοφώναξαν άρχοντες και λαός! Όχι! Δεν παραδινόμαστε στους βαρβάρους, που έρχονται με μα­νία.

Αυτό το Όχι είναι έκφραση της αντιστάσεως της ελληνι­κής ψυχής σε κάθε επιδρομέα. Αυτό το Όχι είναι έκφραση της αδούλωτης χριστιανικής ψυχής.

Για τους λόγους αυτούς η εκκλησία*, δηλαδή όλοι εμείς, γιορτάζουμε αυτή την ημέρα του Οκτωβρίου τη διπλή αυτή εορτή.

Ανυμνούμε τη Σκέπη της Παναγίας, και την παρακαλούμε να μας σκεπάζει πάντα με την αγάπη της, μα και να στέκεται πάντα δίπλα, βοηθός και συμπαραστάτης στο έθνος μας, σε κάθε καλό αγώνα, γιατί τη βοήθεια της την έχουμε το ίδιο ανάγκη και στον καιρό της ειρήνης.

Σήμερα η Πατρίδα μας δοκιμάζεται και πάλι με τις ανερυθρίαστες αξιώσεις και προκλήσεις, στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου, από τη γείτονα Τουρκία, την οποία κατατρώει το σαράκι για να επικρατήσει στο Αιγαίο.

Ας είναι λοιπόν ο εορτασμός αυτός, έναυσμα να ασχοληθούμε όλοι περισσότερο με την Ιστορία μας, ένα μνημόσυνο για όσους έπεσαν ηρωικά στον πόλεμο αυτό, και μία ελάχιστη τιμή ευγνωμοσύνης στην μητέρα μας και Μητέρα Του Θεού, Την Παναγία μας.

Ας την παρακαλέσουμε, προσερχόμενοι σύσσωμοι αυτοί την ημέρα στους Ιερούς Ναούς μας και όχι τυπολατρικά και επιδερμικά, να μας σκεπάσει και πάλι με τη χάρη της και να ξεπεράσουμε αναίμακτα τις νέες αυτές προκλήσεις.

Σκέπασε, Παναγία, τα παι­διά και τους νέους μας! Σκέπασε, Παναγία, την Ελλάδα μας!

 

Απολυτίκιον. Ήχος α.

Της Σκέπης σου Παρθένε, ανυμνούμεν τας χάριτας, ην ως φωτοφόρον νεφέλην, εφαπλοίς υπέρ έννοιαν, και σκέπεις τον λαόν σου νοερώς, εκ πάσης των εχθρών επιβουλής. Σε γαρ σκέπην και προστάτιν και βοηθόν, κεκτήμεθα βοώντές σοι. Δόξα τοις μεγαλείοις σου Αγνή, δόξα τη θεία Σκέπη σου, δόξα τη προς ημάς σου, προμηθεία Άχραντε.

Ερμηνεία:

Παρθένε, ανυμνούμε τις χάριτες της Σκέπης Σου, την οποία σαν φωτοφόρο σύννεφο απλώνεις πάνω μας, πέρα από κάθε προσδοκία και ανθρώπινη σκέψη. Και έτσι σκεπάζεις τον λαό Σου νοερά, από κάθε επιβουλή των εχθρών του. Γιατί Εσένα έχουμε αποκτήσει σαν σκέπη και προστάτη και βοηθό, και με ύμνους που μοιάζουν με βοή, Σου ψάλλουμε: Δόξα στα μεγαλεία Σου Αγνή: δόξα στη θεία Σου σκέπη. Δόξα γιατί για μας φροντίζεις πάντα πριν από την ώρα της κάθε μας ανάγκης, Άχραντε.

* Εκκλησία: Η ετυμολογία της εκ + καλώ, σημαίνει "ότι έχει κληθεί", η σύναξη των καλεσμένων".

 

Ευάγγελος Μαυρογόνατος

Απόστρατος Αξιωματικός Στρατού Ξηράς

Αρθρογράφος - Ιστορικός Ερευνητής

Share it on Facebook Share it on Twitter Share it on Google+